Laugh Until We Choke. :)

Photo

Sun, 22 Jul 2012 17:08:13 +1200

Church buddies! :D Yung matangkad na nasa likod ko, sya po si...

Fri, 06 Apr 2012 04:17:16 +1200

Church buddies! :D Yung matangkad na nasa likod ko, sya po si Kuya Aaron. Sya yung nasa blog ko nung nakaraan na 15y/o na nagpoprophesy. Cool no? Hehe. Ayun. Wala lang. Sinubukan ko lang magphotoblog. Haha. :)

Malaking pasasalamat ko at marami akong naging kakulangan, dahil kahit pano nakakaranas ako ng kaluguran sa tuwing nagagawa kong punan yung mga kakulangan ko. Hindi katulad ng mga biniyayaan ng madami at sobra, alipin na ng kayamuan. Lalala. :)

Fri, 06 Apr 2012 03:21:08 +1200

Something about the Tribulation

Wed, 28 Mar 2012 03:08:00 +1200

The bible predicts that there will be a treaty between Israel and the rest of the world. That treaty will be brokered by a great leader. The signing of that treaty will mark the beginning of a 7-year period of darkness, the world will experience judgments, terrible judgments. Devastating wars, famines, and plagues. And those judgments are represented in the prophecy by The Four Horsemen Of The Apocalypse.

“And I saw, and behold a white horse: and he that sat on him had a bow; and a crown was given unto him: and he went forth conquering, and to conquer.” Revelation 6:2

I believe he represents the AntiChrist, and its purposes made clear by the two words “to conquer”. Other passages make it clear that he would triumph not through force but through diplomacy, through peace, through a false peace that promises world unity. I repeat, not through force but through diplomacy, through peace, through a false peace that promises world unity.

There are only few of us in the world who know about the Tribulation, the Bible, and Jesus Christ. I mean, me, I’m lucky enough to at least know these things and now am aware of what’s going to happen very soon. How about you? What are you gonna do if people, millions of people, suddenly vanish into thin air, without you knowing that it is judgment day. And you, with the rest of the other non-believers of Christ, what are you gonna do? How will you be able to stay alive without having the so called mark of 666? Without fully turning your back on God? Are you gonna be able to stand on your faith? And if yes, for how long? Cause the moment you accept Satan, you slowly cut your neck with a bread knife. Literally.

The thing is, why do you have to wait for the rapture if you have the chance to be saved as early as now(according to Wikipedia, the Rapture is a reference to the “being caught up” referred to in 1 Thessalonians 4:17, when the “dead in Christ” and “we who are alive and remain” will be caught up in the clouds to meet “the Lord”. The term “Rapture” is used in at least two senses in modern traditions of Christian eschatology; in pre-tribulationist views, in which a group of people will be “left behind”, and as a synonym for the final resurrection generally). You don’t really have to be all religious and everything, even the Bible did not state anything about a God-made religion. But it did say something about Faithfulness and Righteousness.

Repent for your sins and turn away from them. Do not be deceived by a false Messiah, learn the Bible. Cause only Jesus can save us. He is the way, the truth, and the life. No one comes to the Father except through Him. John 14:6

Hindi Diyos ang gumawa ng mga tao, tao ang gumagawa ng mga Diyos.

Thu, 22 Mar 2012 12:59:00 +1200

“Totoo bang may Diyos? Kung meron nga, eh bakit hindi Nya binigyan ng tugon ang mga panalangin ko? Bakit wala Syang ginagawa para mapaganda ang buhay nating lahat? Sus. Walang Diyos! Hindi totoong Diyos ang gumawa sa tao, tao ang gumagawa ng Diyos nya.”

May punto diba?

Aaminin ko mababaw ang pananampalataya ko. Tinuturing ko ang sarili kong Kristyano at nakapagtanim na ko ng Kristo sa puso ko pero hindi pa ganoon kabunga. Oo naniniwala akong may Diyos, pero hindi ko makuhang paniwalaan ang mga kaya Nyang gawin. Oo sinasabi kong may Panginoon, sinasabi kong si Hesus ang isinugo ng Diyos Ama. Pero hindi pala sapat yung ganon. Hindi maituturing na pananampalataya ang simpleng paniniwala lang.

Sinubukan kong kumbinsihin yung sarili ko para palalimin ang relasyon ko kay Hesus pero wala akong makitang dahilan, lalo kapag hindi nabibigyang kasagutan ang mga dasal ko. Talagang di maiwasang mawalan ng faith.

Nitong mga nagdaang araw, lalo akong nakukumbinsi ng mundo na tuluyang talikuran ang paniniwala sa Panginoon. Ang dami kong nababasa at napapakinggan na patunay na hindi totoong meron tayong Diyos. Iniisip ko na nga ang buhay ko kung sakaling aktibista ko. Di naman siguro ganon kasama maging atheist. Hindi man sila sumasamba sa Diyos, hindi din naman kay Satanas.

Habang dumadami ang nalalaman ko sa kamunduhan, lalo akong nawawalan ng faith. Nagaattend ako ng BS dito, pero walang epekto. Umaattend din ako ng fellowship, pero parang hindi ko naman maisapuso. Nagbabasa ako ng Bible pero wala akong maintindihan kahit isang passage. Kung meron man, hindi ko maisabuhay at parang wala namang nagiging pagbabago sa pananaw ko. Dun ko napagtanto na ako, ako lang ng ako, ako lang ang may-ari ng buhay ko, na ako lang ang masusunod saken, na walang Diyos, HANGGA’T hindi ako nakukumbinsi ng Diyos nyo na maniwala sa Kanya.

Kahit san ako tumingin naghahanap ako ng milagro, naghahanap ako ng sinasapian, naghahanap ako ng kasamaan na pangingibabawan ng kabutihan. Pero higit pa don ang pinakita sakin ng Panginoon kanina. Ramdam na ramdam ko yung kilabot at init sa buo kong pangangatawan. Hindi lang sya nagparamdam, kinausap nya pa ko, kame. Pinakita nya sakin kung paano sya kumilos. Sa pamamagitan ng isang kapatid na talaga namang kinatakutan ko, isang labinlimang taong gulang na bata ang nagpakilala at kumumbinsi sa akin tungkol kay Hesus. He spoke in tongues! Oo in tongues! Dati nababasa ko lang sya sa net, pero kanina sa harapan ko naganap, LIVE! Sobrang kong napahanga at natuwa. Akala ko kay Pastor ko makikita yung ganoon o di kaya ay sa mga elders ng church pero hindi, iba talaga kumilos ang Panginoon. Kaya sobra akong nahihiya ako sa Kanya. Sya na pinagdudahan ko, Sya na pinagisipan ko ng masama, Sya na binalewala ko.

Hindi ko inaasahang sa ganoong paraan mabibigyan ng sagot ang mga katanungan ko. Na unang-una, totoong may Diyos. Pangalawa, lahat ng panalangin natin ay dinidinig Nya, ayaw lang siguro natin tanggapin yung tugon Nya at ipinipilit pa din natin yung mga gusto nating isagot Nya sa atin kaya akala natin di Nya tayo pinapansin. At pangatlo, kumikilos ang Diyos. Bawat paggising mo lang ay isa nang milagrong maituturing, unappreciative lang tayo. Sabi nga sa Bible, “hindi lahat ng nakatingin ay nakakakita”.

Punched you in the face last night. It seemed so real. Then i woke up realizing it was only a dream. Geez. I guess I was lucid dreaming. Hoho! Did it again! #Win! >;)

Sun, 18 Mar 2012 03:09:05 +1200

Lifting of the veil

Mon, 12 Mar 2012 12:05:34 +1200

There will be many reasons not to follow Jesus Christ in this time of great tribulation, but remember that the rewards of heaven far outweigh the pain you may endure here on the Earth, the choice you’re making will decide your eternal destiny. Heaven and all of its glory is worth it. Make sure you choose the gift of eternal life that only a belief in Jesus Christ can give you. Don’t delay another moment. Make the decision now and give your life to Christ. Only He can save you.

Hala. Pano na magfollow?! San na nakalagay yun? Paturo namaaaan. :( Di ko mafollow yung iba. Pisti....

Sun, 11 Mar 2012 09:18:25 +1200

Hala. Pano na magfollow?! San na nakalagay yun? Paturo namaaaan. :( Di ko mafollow yung iba. Pisti. Pamessage naman sakin. Salamat.

Laugh until we choke

Sat, 10 Mar 2012 09:42:49 +1200

Kasalanan mo lagi anak, wag ka nang umapila. Huwahahaha! kulog-kidlat

Sat, 03 Mar 2012 11:44:00 +1200

Pangungunahan ko kayo. Hindi nyo kapupulutan ng aral tong blog na to. Puro lang to sama ng loob kaya wag mo nang basahin. Leche ka.

Nakakainis kapag yung mga magulang ang hilig mangialam. Yung bang tipong akala nila alam nila lahat. “Wag kang ganyan. Wag kang ganito”. Tss. Sesermonan ka nang pagkahaba-haba at paulit-ulit. May mga pagkakataon pang sila na nga tong may kasalanan pero mapapaikot pa nila yung sitwasyon at mapupunta sayo ang usapan na maisusumbat sayo lahat pati panggagahasa ni Padre Damaso sa nanay ni Maria Clara. Peste. Nakakainis. Nakakagigil. Alam mo yon? Kaya ako hindi ako basta nananahimik lang eh. Talagang sasagot at hangga’t may katwiran at paninindigan ko yun hanggang sa huli hangga’t alam kong may punto yung katwiran ko. Lalo na sa pamilya ko. Napakagaling nila magbaliktad ng kasalanan. Halimbawa na lang kahapon. Actually kaya ako napablog dahil sa sama ng loob. &#@*! Usapan namen ay uuwi ako ng Pinas kung sakaling hindi matuloy ang transplant dahil may importante akong appointment bukas, March 4. Pero dahil <*insert bad word*> kausap ang nanay ko. Hindi ako nakauwi. Pisti. Kung kaya pinagalitan ko sya. Aba ayaw magpatalo ng nanay kooo. Hanggang sa nagkasigawan at nagkasagutan na. Maya-maya pa eh unti-unti nang nababaligtad ang kwento at biglang ako na pala ang inuusig sa witness stand nang hindi ko namamalayan. Hanggang umabot na naman sa panunumbat at paguungkat ng mga kasalanan ko simula nung una kong nangupit ng barya sa wallet ni Mama para pambidyo. Jusko naman! Sila na nga tong hindi tumupad sa usapan biglang ako na naman ang mali? Maryosep! Ang akin lang kasi. Nasa wastong edad na ko. May sarili na kong desisyon. Irespeto naman nila yon. Pero ang nangyayari parang tinatrato nila ko na parang umiihi pa ko sa kama eh. Oo na they meant well. Pero syempre hindi naman siguro ko papasok sa bahay na tinutupok ng sunog diba? I know better! Especially sakin. Hello? Sarili ko kaya to! Gusto ko silang intindihin na siguro dahil hindi pa lang sila handang bitawan ang pagiging magulang nila sakin kaya ganon. Pero mali. Maling mali. Hindi pangingialam ang sukatan ng pagiging magulang. Kung minsan kailangan mong hayaan yung mga anak na magdesisyon para sa sarili. Besides, ako naman ang magdadala ng bukas ko hindi sila. Kung mamali ako ng daan. So be it. I’ll accept it as it is. Cause I made that choice! Kaysa naman pumalpak ako sa kagagawan nila. Mas hindi yata katanggap-tanggap yon. Tulad nyan. Napakalaking bagay nung appointment na yun na tungkol sa kinabukasan ko. Jusmiyo.

Photo

Fri, 10 Feb 2012 08:55:25 +1200

10knotes: Submitted by ...

Thu, 09 Feb 2012 01:33:26 +1200

10knotes:

Submitted by joostine

Here is a blog that will change your LIFE - it’s a must follow

Me - Lord; Lord - Me

Sat, 04 Feb 2012 05:31:00 +1200

Minsan, pag wala akong kausap, walang pinakikinggan, walang pinagkakaabalahan, napipikit na lang ako at napapaisip. Kinakausap ko ang sarili ko. Ang daming pumapasok sa kukote ko, ang daming lumalabas, ang daming nananatili. Ang daming sinasabi ng damdamin ko, ang daming sinisigaw ng utak ko, ang daming binubulong ng konsensya ko hanggang sa maisip ko nagdadasal na pala ako.

Basketcase

Thu, 02 Feb 2012 22:13:06 +1200

Pano ko magagawang punan ang sarili kong kakulangan, gayong sa akin na nga mismo nanggaling na ako ay kulang.

Ako si Jojo, ang batang kulang. Kulang ako sa ganire, kulang ako sa ganito, kulang ako sa ganyan. Kung hindi man ako kulang, ako ay wala. Wala akong ganire, wala akong ganito, wala akong ganyan. Ang tanging bagay lang yata na sumobra sa akin ay ang aking kakulangan at kawalan.

Hindi ko alam kung bakit ako umabot sa ganito, palpak at walang silbi. Ang tingin ko sa sarili ko bagsak na bagsak ako na kung minsan pakiramdam ko salpak ako sa sahig at wala nang pag-asang makatayo. Siguro ay dahil sa natatakot akong madapa ulit kaya mas pinili ko na lang na manatili sa lapag, at least hindi na ko masasaktan.

Pero bawat segundong pumapatak na nakasalampak ang mukha ko sa lupa, nag-iisip ako, nagninilay-nilay. Hanggang sa mapagtanto kong mali pala, mali na naman. Na dapat ako ay nakatingin sa itaas at umaabot ng kamay. Nakalimutan kong humingi ng tulong. Nakalimutan kong humingi ng tawad. Nakalimutan kong may kakampi ako.

Unti-unti, dahan-dahan, babangon ang Jojo. Magiipon ng ngiti, maghahanap ng kaligayahan, aabot ng pangarap. Balang araw masasabi ko ding meron ako, at sapat na to.

Manual

Thu, 02 Feb 2012 11:03:00 +1200

Ang buhay, siguro ay maihahalintulad natin sa isang produkto ng Apple tulad ng iPad. Pinaghirapan, pinagpaguran, at pinag-isipan upang maayos na mabuo. Ang kaibahan nga lang, ang buhay mo ay hindi napepresyuhan at nabibili sa suki mong tindahan.

Tulad ng iPad, mayroon ding Owner’s Manual ang buhay natin na tinatawag na Bible. Marahil ang iba sa atin ay hindi pa nababasa ang nasabing manual kung kaya’t mabilis na nasira ang kani-kanilang mga buhay. Andyan ang mga kapatid nating nagnanakaw, nag-aadik, nagsusugal, pumapatay ng tao, etc. Mga kapatid nating malamang ay hindi naglaan ng oras upang masilip man lang ating manual.

Kapareho ng iPad, kailangan natin ng Bible, manual na kalakip ng ipinagkaloob na buhay sa atin, para malaman natin ang tama at wastong paggamit nito, na sya namang gawa ng ating manufacturer na si Lord. Hindi naman pwedeng trial and error na lang tayo palagi na kapag naghang eh may second chance tayo na diinan lang ang Home Button ay marereset na. Hindi ganon kasimple, dahil katulad ng iPad, nalalaos din tayo. Hindi habang panahon ay may Mobile Zone para ayusin yung naging depekto ng tablet mo. Dadating at dadating ang panahon na kailangan ka nang i-shutdown, panghabambuhay. Kaya nga hangga’t maaga pa, hangga’t may silbi pa yung ibang features mo, hangga’t may battery ka pa, magbigay ka ng oras para basahin ang manual mo, nang malaman mo kung pano magamit ang BUHAY mo sa kapaki-pakinabang na paraan.

Probably. :)

Wed, 01 Feb 2012 02:03:01 +1200

Nobody wants to be the last one there. Everyone wants to feel like someone cares. Someone to love with my life in their hands. There’s gotta be somebody for me like that.

Nobody wants to do it on their own. Everyone wants to know they’re not alone. There’s somebody else that feels the same somewhere. There’s gotta be somebody for me out there.

Rejection

Tue, 31 Jan 2012 10:03:00 +1200

Isa sa pinakamasakit na matatanggap mo sa kapwa ay yung rejection, actually para sa akin yan ang PINAKAmasakit sa lahat ng masasakit. Masakit pa yan sa pagkakadapa gawa ng katangahan, pagkakadulas dahil sa balat ng saging, hapdi ng paghihiwa ng sibuyas, pagkamatay ng kuko mo sa hinlalake.

Maraming klase ng rejection para sa inyong kaalaman, hindi to umiikot lang sa salitang “BASTED”. Maaaring hindi ka tinanggap sa trabahong nais mong pasukan dahil kulang ka sa experience, hindi ka nakuha sa pageant na sinalihan mo dahil pang grade 4 ang height mo, nilalayuan ka ng mga kaklase mo dahil may putok ka, o simpleng pinalayas ka ng nanay mo dahil inutil ka. Ilan yan sa mga klase ng re-he-di-ye-hek-si-yo-hon.

Masakit kasi parang ibinababa nila yung IKAW mo na pilit mong inaangat at akala mo ay sapat na. Para bang, “Kulang ka.”, “May depekto ka.”, “Sobra ka!(sa di magandang bagay)”. Sa kahit anong paraan, sampal pa din sa buo mong pagkatao yun. At syempre, higit pa itong masakit kung galing to sa mga taong lubos na pinahahalagahan mo. Yun ngang sabihan kang bobo ng english teacher mo na kilala mo lang sa mukha, napahiya ka ng sobra eh, pano pa kung sa malapit mong kaibigan nanggaling diba.

Maging ako nakasakit na ko ng damdamin ng iba sa ganitong paraan. Nakakaguilty, as in. Kung kaya nga hangga’t maaari tango ako ng tango sa mga tinatanong at tanggap ako ng tanggap sa mga inaalok, maiwasan ko lang makapanakit dahil ayaw ko ding maranasan yung ganitong klase ng pangaapi. Pero syempre, may mga pagkakataon na kailangan mo nang umiling at tumanggi dahil kung hindi ay ikaw ang mapipinsala. Unwanted visitors kumbaga.

Ikaw? Nangreject ka na ba? Nareject ka na ba? Marahil ay isa ka dun sa mga batang nilalayuan ng mga kaklase dahil may putok.

Torpedo

Tue, 31 Jan 2012 08:48:00 +1200

“Yung mga torpe na yan, yung mga hindi marunong manligaw na yan, yan yung mga seryoso. Yung mga bongga manligaw, yan yung mga manloloko, puro bola lang ang alam nyan.”

Sinabi sakin yan ng isang kaibigan. Ewan ko. Para sa akin ay totoo(malamang ay dahil sa torpe din ako kaya ko sinang-ayunan). Pero syempre base na din sa naging karanasan ko, masasabi kong totoo yan. Minsan na kong nagkaroon ng mahaba-haba at seryosong relasyon ng hindi ko naman gaanong binonggahan ang panliligaw, naappreciate nya lang siguro yung sincerity ko sa kanya.

Para sa akin kasi, hindi naman mapatatagal ng magarbong panliligaw ang tatakbuhin ng relasyon ninyo eh. Kumbaga kahit alukin mo ng tatlong milyon ang tricycle driver ay hindi ka pa din nya maihahatid sa Cebu kung nasa Baguio ka. Maging sa relasyon, kahit pakantahin mo sa harap ng babae si Celine Dion sa panliligaw, hindi magiging dahilan ng 3rd anniversary nyo ang pagkanta ni Celine ng Alone.

Maaari mo namang ipakita sa kanyang mahal mo sya ng HINDI gaanong bongga yung mga regalo mo eh. Wala yan sa garbo ng bulaklak mo, sa tamis ng importedchocolates na bili mo sa 7Eleven, sa limang balot ng stationary na ang laman lang naman ay mga quotes na galing sa GM ng mga kaklase mo, sa higanteng stuffed toy na mas malaki pa kay Undertaker, o sa mahal ng restaurants na kakainan nyo.

Kumbaga, yan na lang din yung panghahawakan mo na hindi lang yung mga quotes ang nagustuhan nya sayo kaya ka nya sinagot. :)

Ano ba naman yung samahan mong mamasyal, ihatid mo sa bahay, sabihin mong mahal mo sya, ipakita mong kinikilig ka(hindi nakakabawas ng pagkalalake), hintayin mong makapasok sa loob ng bahay saka ka umalis, at kamustahin mo kahit magkasama kayo kani-kanina lang. Kahit gano kasimple basta consistent. Kaysa yung sa panliligaw ka lang tumodo at full payment ang drama mo tapos pag nasayo na eh wala ka nang maibigay, dun ka na sa hulugan na unti-unti ka pa ding nagbibigay kahit nasayo na.

May karapatan din naman akong magselos at masaktan, ang magalit lang ang wala.

Tue, 31 Jan 2012 08:04:38 +1200

May karapatan din naman akong magselos at masaktan, ang magalit lang ang wala.

“Ang manunulat ay biktima ng isang sumpa na para sa karaniwang tao ay ligo lang ang...

Sat, 28 Jan 2012 10:16:16 +1200

“Ang manunulat ay biktima ng isang sumpa na para sa karaniwang tao ay ligo lang ang katapat.”

- Bob Ong

Laugh Until We Choke. :)

Photo

Church buddies! :D Yung matangkad na nasa likod ko, sya po si...

Malaking pasasalamat ko at marami akong naging kakulangan, dahil kahit pano nakakaranas ako ng kaluguran sa tuwing nagagawa kong punan yung mga kakulangan ko. Hindi katulad ng mga biniyayaan ng madami at sobra, alipin na ng kayamuan. Lalala. :)

Something about the Tribulation

Hindi Diyos ang gumawa ng mga tao, tao ang gumagawa ng mga Diyos.

Punched you in the face last night. It seemed so real. Then i woke up realizing it was only a dream. Geez. I guess I was lucid dreaming. Hoho! Did it again! #Win! >;)

Lifting of the veil

Hala. Pano na magfollow?! San na nakalagay yun? Paturo namaaaan. :( Di ko mafollow yung iba. Pisti....

Laugh until we choke

Kasalanan mo lagi anak, wag ka nang umapila. Huwahahaha! *kulog-kidlat*

Photo

10knotes: Submitted by ...

Me - Lord; Lord - Me

Basketcase

Manual

Probably. :)

Rejection

Torpedo

May karapatan din naman akong magselos at masaktan, ang magalit lang ang wala.

“Ang manunulat ay biktima ng isang sumpa na para sa karaniwang tao ay ligo lang ang...

Kasalanan mo lagi anak, wag ka nang umapila. Huwahahaha! kulog-kidlat